Symulacja: Chronocepcja część 3

W trzeciej części filmu znajdziesz –  Chronocepcja w autyzmie: nadmiar czasu i brak upływu

Poczucie nadmiaru czasu
Niektóre osoby w spektrum doświadczają czasu jako zbyt powolnego – oczekiwanie na zmianę aktywności wydaje się wiecznością, wywołując znudzenie, niepokój, frustrację i trudności z koncentracją. Prowadzi to do poszukiwania stymulacji, by “wypełnić” pustkę; kluczowe jest zapewnienie struktury dnia, przewidywalnych ram i angażujących zajęć, redukujących napięcie.​

Brak odczuwania upływu czasu
Inni postrzegają rzeczywistość jako niekończącą się teraźniejszość – zdarzenia nie układają się chronologicznie, brak osi czasu; trudno rozróżnić “wcześniej”, “teraz” i “później”. Żyją w ciągłym “tu i teraz”, co utrudnia planowanie i przewidywanie, ale pozwala na głębokie przeżywanie chwili, przypominające filozoficzną koncepcję “wiecznego teraz”.​

Biologiczne aspekty
Rytmy okołodobowe (sen, głód) funkcjonują niezależnie od subiektywnego czasu; mózg przetwarza bodźce nietypowo, czyniąc zmianę główną cechą rzeczywistości bez liniowego porządku. Wsparcie obejmuje wizualne narzędzia (harmonogramy, timery) i strukturyzację, budujące komfort psychiczny i samodzielność w codzienności.​

Zapraszamy do oglądania!
Film znajdziesz w zakładce biblioteka zmysłów.