Kolejne rewolucje przemysłowe „podkręciły” liczbę bodźców i tempo życia, przez co neuroróżnorodność – w tym autyzm – stała się bardziej widoczna, opisywana i badana. Pokazuje związek między industrializacją, nowymi normami społecznymi i rozwojem nauk o człowieku a pojawieniem się diagnozy autyzmu w XX wieku.
Film opisuje, jak rewolucje przemysłowe zwiększyły hałas, światło, reklamy, zapachy i tempo życia, co dla osób o wysokiej wrażliwości sensorycznej (w tym wielu osób w spektrum) uczyniło świat znacznie bardziej obciążającym niż środowisko przedindustrialne. Standaryzacja pracy, masowa edukacja i ocenianie „przystosowania” sprawiły, że różnice w komunikacji, odbiorze bodźców i funkcjonowaniu społecznym zaczęto wyraźnie zauważać i konfrontować z nowo tworzonym pojęciem „normalności”. Równolegle rozwijały się psychiatria, neurologia, psychologia rozwojowa i statystyka, tworząc narzędzia i język, które doprowadziły w latach 40. XX wieku do opisania autyzmu przez Leo Kannera i Hansa Aspergera oraz do późniejszego boomu badań nad sensoryką.
https://youtu.be/kkx7VQESgEc
Uwaga! poniższy materiał jest zamieszczony w serwisie YouTube – nie jest do pobrania.
